Navegación por
Categoría: vieiros

MUXÍA, SANTUARIO DA VIRXE DA BARCA  E OS CONDES DE MACEDA

MUXÍA, SANTUARIO DA VIRXE DA BARCA  E OS CONDES DE MACEDA

Achegámonos todos os anos até Muxía, polo menos, un par de veces. O vencello con Maceda é manifesto. Existe alí a Rúa Condes de Maceda, perto da Casa do Concello. Outrosí paneis informativos nos que se pode ler: “O templo deste santuario data do século XVII e garda os sepulcros dos Condes de Maceda, que foron mecenas da obra”. En Nobres vencellados ao Castelo de Maceda: Prol, 2009. Ed. Difusora] dedicámoslle varias páxinas, ao reparar no conde benefactor Joseph Benito…

Ler máis Ler máis

13 DE FEBREIRO, DÍA INTERNACIONAL DA RADIO

13 DE FEBREIRO, DÍA INTERNACIONAL DA RADIO

Nese día de 1946 a ONU puxo a andar a radio das Nacións Unidas. Quen declarou o 13 de febreiro como Día Internacional da Radio foi a UNESCO. Na nosa casa tiñamos un aparello de radio con caixa de madeira da marca Inter [a que aparece na foto e que conservamos con moito agarimo no noso estudio eiquí en Compostela]. Nela escoitabamos “o parte” que, naquela altura do franquismo sociolóxico, levaba en exclusiva Radio Nacional de España e que todas…

Ler máis Ler máis

O ENIGMA DOS FELOS DE MACEDA

O ENIGMA DOS FELOS DE MACEDA

A súa orixe áchase no corazón da Serra de San Mamede entre corgas, penedos, ríos e covas. No Val do Medo houbo grupos tribais, sociedades de máscaras, megalitismo e cultos zoolátricos. A demografía castrexa e a Vía Nova acadaron unha interpretación cultural diferente. Dende o baixomedievo Maceda asentou bastión fortificado. Eiquí fixo inmersión lingüística en galego Afonso X o Sabio. Coa concesión da feira no 1401 despregou o burgo. Despois veu a revolta irmandiña e a rebelión dos vasalos. No…

Ler máis Ler máis

O CANÓNICO DÍPTICO DOS FELOS DE MACEDA

O CANÓNICO DÍPTICO DOS FELOS DE MACEDA

Na altura do Entroido do ano 2000, o alcalde de Maceda, Manolo Rodríguez Carballo, suxeriunos sintetizar o universo do Felo para poder vulgarizalo nun díptico, cun texto que non debería chegar aos dous folios. A través do servizo de publicacións da Deputación Provincial de Ourense [que era onde el traballaba], logramos un díptico moi digno abondo espallado, mesmo nos mass media daquela e na arañeira de hogano. Na contraportada inserimos unha lograda caricatura de Elena Ferro, unha compañeira nosa na…

Ler máis Ler máis