Tiramos desta volta da páx. 147 de “João da Nova, un mariño galego ao servizo da Coroa de Portugal” [Prol: 2002]: “Partira, moi ao seu pesar, a canonazos das costas do Kerala [India]. Vasco da Gama e Álvares Cabral, aínda que por motivos diferentes, fixeran algo parecido. Despois da Terra de Natal, avistaría o navegante galego João da Nova, a Baía da Lagoa, o Cabo do Recife, a Baía de San Francisco, o Cabo das Serras, a Baía Formosa, o…
Dende que comezamos a mergullarnos na traxectoria de João da Nova até hoxe pasaron moitas lúas… Por certo, neste 2022 cúmprense dúas décadas da pioneira achega “João da Nova, un mariño galego ao servizo da Coroa de Portugal” [Prol: 2002a], que tivo a ben publicar a Deputación Provincial de Ourense, coa inestimábel axuda de Manolo Rodríguez Carballo, naquela altura alcalde de Maceda. Outrosí co aval do prestixioso historiador Francisco Carballo, que aseverou: “Esta obra trata dun tema case inédito, de…
Atopamos un aquelado documental de “Redfern Natural History Productions” [7´], que nos mergulla -outra volta- na transformación dunha parte da desértica Ascension Island [descuberta polo macedán João da Nova], nun bosque tropical, coa axuda da intervención humana [dende mediados do século XIX]. Nas ladeiras e cantís máis elevados da estratéxica illa sementaron plantas e árbores de moitos lugares que, naquela altura, pertencían ao Imperio Británico e a outros países abeirados e amigos. A idea pra que agromase esta singular fraga…
Onte, 10 de maio de 2022, cumpríronse 50 anos dunha histórica actuación do Zeca Afonso, na que incluíra a iconográfica cantiga que logo se trocaría en consigna na Revolução dos Cravos. Estabamos no tardofranquismo [1972] e o Zeca actuara no Burgo das Nacións en Santiago de Compostela coa mediación do cantautor Benedicto [de Voces Ceibes], co que mantiña amizade e compartía escenarios dende había algún tempo. Durante a última década de docencia [cando xa tiñamos canón, pantalla e ordenador nas…
Tiramos outra volta de “Nobres vencellados ao Castelo de Maceda”, Prol: 2009, Ed. Difusora, nas páxinas 174-75: “Exerceu o Conde de Maceda, Antonio Pedro Nolasco de Lanzós e Taboada [1726-54] como gobernador político, económico e militar de Madrid [correxidor -hogano alcalde- con funcións non homologábeis ás actuais]. Outrosí xentilhome con forzas armadas na Real Cámara, tenente xeneral dos Exércitos, vicerrei de Navarra (…). Dende aquela institución madrileña queixábase da escuridade nocturna, “auspiciadora de moitos roubos, asasinatos e lascivia na capital…
Achegámonos todos os anos até Muxía, polo menos, un par de veces. O vencello con Maceda é manifesto. Existe alí a Rúa Condes de Maceda, perto da Casa do Concello. Outrosí paneis informativos nos que se pode ler: “O templo deste santuario data do século XVII e garda os sepulcros dos Condes de Maceda, que foron mecenas da obra”. En Nobres vencellados ao Castelo de Maceda: Prol, 2009. [Ed. Difusora] dedicámoslle varias páxinas, ao reparar no conde benefactor Joseph Benito…