Santiago Prol Maceda

A comezos de 2008 Francisco Carballo imprentou no semanario ANT unha columna con ese título. Sabiamos da súa querenza polos escritores uruguaios Eduardo Galeano e Mario Benedetti. Tivemos a fortuna de escoitalos -ao igual que Carballo- eiquí, en Compostela, máis dunha vez: “Non quero deixar de sumarme a ese agasallo en galego de Eduardo Galeano (Laiovento, 2008), unha escolma longa e trepidante de artigos deste avogado e xornalista para nós (…). De Galeano teño sempre á man “Las venas abiertas…

Ler máis Ler máis

No núm. 1.032 d´ANT, cinco semanas antes de inserir a súa columna sobre Palestina, Francisco Carballo escribiu un texto -tamén moi clarificador, esperanzador e positivo- sobre Israel, co pretexto dunhas lecturas poéticas -nas que el participou- a prol do pobo palestino: “Dentro duns días teremos un recital de poemas palestinos en Pontevedra.  Palestinos masacrados por Israel. ¿Por Israel? Por Sharon, polo Likud…, mais non polo pobo xudeu. Israel estado democrático, realización de ilustrados no fío da máis avanzada modernidade. Un…

Ler máis Ler máis

Cando xa tiñamos o libro das “Conversas” [Prol / Carballa, ANT. 2002] na rúa, quedamos con Francisco Carballo -un día de primavera- en Marín cos amigos Bieito Seara e Celso Sánchez. Comentámoslle que o noso fillo [naquela altura estudante de 2º da ESO] estaba a facer un traballo sobre Palestina; un delicado tema histórico en conflito espiraliforme dende  hai máis de dous mil anos. Sorprendeulle que un rapaz de 13 anos encarase un asunto tan revirado. Suxerímoslle unha columna no…

Ler máis Ler máis

O 30 de novembro de 2000, F. Carballo imprentou unha singular columna na contraportada do semanario ANT que titulou “O meu lugar”. Logo, no libro das “Conversas” [Prol / Carballa, ANT, 2002], volvería incidir nas súas orixes, facendo unha salientábel radiografía persoal chea de sensibilidade, vindicación e sabedoría: “O poder mediático está a impoñer como denominación de todo núcleo poboacional menor o de “aldea”. Quedan relegados os lugares, casais, vilares… como inexistentes. Pois non. Eu son dun “lugar” da parroquia…

Ler máis Ler máis

Logo da homenaxe que lle fixemos en Maceda o 4 de agosto de 2000, e que Francisco Carballo agradeceu fondamente “por vir dos que máis quero e por artellarse dende as miñas orixes”, os amigos que tivemos a ben organizar aquel recoñecemento, decidimos manter, cando menos un encontro anual co Paco Carballo [así lle chamaban Bieito e Celso, xunto con outra moita xente da súa órbita máis acesa]. Esta foto, datada nun restaurante do Morrazo o 5 de abril de…

Ler máis Ler máis