OS PSEUDÓNIMOS DE FRANCISCO CARBALLO

OS PSEUDÓNIMOS DE FRANCISCO CARBALLO

Pásanos Xan Carballa esta foto de F. Carballo no seu despacho na redacción do semanario A Nosa Terra en Vigo, datada en abril de 1988. No libro das “Conversas” (Prol / Carballa, 2002) cóntanos que deixara imprentados naquel medio moitos artigos, editoriais nos anos 80, recensións de libros… Mesmo que entendera a función e influencia da prensa, debéndolle “horas de alegría e responsabilidade”. Outrosí que fora presidente da empresa editora (Promocións Culturais Galegas S. A.) dende 1981 até 1995. Logo…

Ler máis Ler máis

UN LUSTRO NO ORFEÓN UNIÓN ORENSANA (3)

UN LUSTRO NO ORFEÓN UNIÓN ORENSANA (3)

Naquel lustro, ademais dos vinilos, promocionouse o Orfeón con postais como a que encabeza esta achega. Nela estamos en plena actuación no salón nobre do Liceo de Ourense, na rúa Lamas Carbajal, moi perto da sede da coral. O Liceo fora fundado en 1850, e por alí andaba o poeta macedán Xosé García Mosquera. Logo, nos anos 20 e 30 do século XX, outro poeta macedán, o galeguista Xosé Lois Parente. Outra postal fixérase na porta principal da Catedral de…

Ler máis Ler máis

UN LUSTRO NO ORFEÓN UNIÓN ORENSANA (2)

UN LUSTRO NO ORFEÓN UNIÓN ORENSANA (2)

Dous anos despois de saír á rúa o primeiro vinilo, aparecía, da man do mesmo selo DIAL LIMOEIRO, o elepé “O ORFEÓN CANTA A GALICIA”. Gravarámolo en Oseira, na fermosa igrexa conventual, pois o noso mestre, don Xerardo Salgado Valdés, coidaba que tiña mellor sonoridade que a catedral ourensá, na que se percibía ruído do exterior. Aínda que gravaramos a porta fechada o 1º disco completo unha tarde primaveral inesquecíbel, esta catedral está encaixada a carón das rúas dos viños…

Ler máis Ler máis

UN LUSTRO NO ORFEÓN UNIÓN ORENSANA (1)

UN LUSTRO NO ORFEÓN UNIÓN ORENSANA (1)

Foron cinco anos intensos e moi gratificantes. Xerardo Salgado Valdés, catedrático de Música na Escola Universitaria de EXB de Ourense e organista oficial da Catedral de Auria, invitounos pra que formasemos parte do orfeón da cidade que dirixía el. Fornecía voces co alumnado de Maxisterio, cando consideraba que esta coral polifónica as demandaba. Foi ao comezo do curso 1978-79 cando comezamos aquela aventura xunto con media ducia de compañeiros e compañeiras de aulas. Fíxonos probas de voz e considerou que,…

Ler máis Ler máis

AUTOBIOGRAFÍA

AUTOBIOGRAFÍA

Nacín ao pé do Xigante Durmido. Empezaba a caer a folla no outono de 1960. Daquela había moita cativada na nosa vila. Tiven unha infancia venturosa cun marco privilexiado. Sempre estabamos na rúa. As escapadas furtivas á Torre, ao río, ás cabanas, aos muiños e ás tobeiras, formaron parte da nosa paisaxe máis acesa. Tamén as mestas nevadas da invernía coa Serra de San Mamede e cos Montes do Rodicio omnipresentes. Nunha analepse espiraliforme rememoramos contos de lobos do avó…

Ler máis Ler máis

Con Pessoa en Lisboa

Con Pessoa en Lisboa

Estivemos en Lisboa un bo feixe de veces ao longo da nosa vida. Mesmo cando nos mergullamos na traxectoria de João da Nova, nunha xeira chea de motivación, achegámonos a esa cidade atlántica con máis frecuencia. Nalgúns recesos naquela pescuda fixemos máis dunha visita ao Café A Brasileira no Chiado. No exterior del asentan (dende 1988) a estatua de Pessoa. Lembramos hoxe versos del que nos marcaron: “O poeta é um fingidor.Finge tão completamenteque chega a fingir que é dora…

Ler máis Ler máis